Gidday!
New Zealand is sweet as. Echt ongelooflijk. Veel andere woorden dan 'ongelooflijk, mooi, super, een postkaartje, fantastisch, beautiful, waaaw, pretty, amazing, zot, schoon, why u so pretty NZ?, ...' heb ik daar niet gebruikt toen we aan het rondreizen waren. Het land verdient enkel lovende woorden voor haar prachtige natuur.
Evelyn, Stefan en ik hebben twee weken rondgereden op het Zuid Eiland. In die twee weken (25 dec '11 tot 8 jan '12) heb ik lage bergen, besneeuwde bergen, hoge bergen, zachte bergen, hoekige bergen en niet-te-omschrijven bergen gezien. Ook de helderblauwe, groenblauwe, appelblauwzeegroene, grijze, ijs- en zo-helder-dat-je-tot-zes-meter-diep-kan-kijken meren zijn in Nieuw Zeeland in overvloed te vinden. Oh en er zijn ook erg veel schapen en koeien.
Om jullie een overdreven lang en beschrijvende blogpost te besparen zal ik gewoon de outlines en de leukste dingen vertellen. Fijn voor jullie en fijn voor mij :)
First up was Christchurch (je weet wel, die stad die half verwoest was door een 7 aardbeving vorig jaar). Jah jah, we houden het leven spannend. We sliepen die avond in een hostel en daar zaten heel toevallig twee meisjes die ik in Melbourne had ontmoet! Dat was een fijne verrassing :) Diezelfde avond maakte ik ook mijn eerste twee aardbevingen mee. We waren net allemaal gaan slapen en ineens begon de aarde te beven. Vijf minuten later trakteerde NZ me direct op mijn tweede aardbeving. De eerste was ongeveer een 3.8 en de tweede een 4.1, op zich geen al te zware aardbevingen, maar het is toch even schrikken als je bed en de muren heen en weer bewegen.
De volgende dag reden we door naar Lake Tekapo (spreek uit als: /teekapoo/ of zoals wij het de hele tijd zeiden /teejk-a-poe/). Het mooiste meer ooit. Echt gene zwans. Het water was het blauwste blauw dat ik ooit gezien had. Mooi mooi mooi. Daarna reden we door naar Mount Cook. (en het leuke aan NZ is dat elke autorit zeer aangenaam is, je kan uren uit het raampje kijken en je telkens opnieuw verbazen over de schoonheid van de natuur). Daar hebben we gezellig gekampeerd.
De volgende ochtend hebben we een wandeling gemaakt naar Mount Cook zelf langs Hooker Lake. Daar was ook een gletsjer. De wandeling was erg mooi (en spannend, er waren een paar sling bridges en die vind ik freakin' scary, vooral als het waait en er een bulderende rivier onder je stroomt, blegh). Het meer was ijskoud! Er stroomde gesmolten gletsjerwater door en er dreven blokken ijs in! Dat was cool :) Daarna reden we door naar de Tasman Glacier, de grootste gletsjer in NZ, maar die was niet zo spectaculair omdat ie bedolven lag onder puin. We kampeerden die avond naast de ruïnes van het Lindis Pass Hotel. Erg mooie camp site met een riviertje vlakbij (handig als je al een aantal dagen geen douche hebt gezien).
Hierna reden we via de scenic route naar Dunedin. Dunedin is een leuk stadje dat erg Europees aanvoelt. We voelden ons daar direct thuis. We verbleven in een gezellige, zeer huiselijke hostel op Otago Peninsula. Die avond zijn we ook naar Pilot's Beach gegaan om daar meeuwen met hopen te zien (we all got pooped on houray), een aantal fur seals (die op grote bruine worstjes lijken) en de blue penguins die in groepjes van 20 penguins de zee uit kropen op zoek naar hun nestjes. De albatrossen zagen we jammer genoeg niet vliegen omdat er te weinig wind was.
Onze tweede dag in Dunedin hebben we aan Sandfly Beach doorgebracht (luckily Sandfly Beach doesn't live up to its name, sandflies are super ennoying). Daar zagen we fur seals de zee uitkomen, fur seals halfdood uitrusten op het strand, fur seals tussen de rotsen liggen, en een fur seal die dacht dat de plek waar de sea lion lag te slapen wel een goede rustplaats zou zijn. Fout gedacht dus. De sea lion sprong op en joeg de fur seal (die half his size was) terug de zee in. Na Dunedin reden we door naar Te Anau. Dat ligt midden in de fjorden. We kampeerden bij Lake Gunn dat vlakbij Milford Sound ligt.
De rit naar Milford Sounds was erg mooi. Er lagen grote brokken ijs langs de weg. Dit was best raar, want we droegen sleffers en t-shirts en naast ons lag een grote klomp sneeuwijs vers van de berg gerold. We wandelden daar een beetje rond en gingen mee met een boot tour op de Sound zelf. We werden zoals gewoonlijk getrakteerd op beautiful views en zagen een paar fur seals sleeping on rocks. Cool!
De 31e december deden we een andere boot tour. Deze keer op de Doubtful Sounds. Deze sounds waren ook ongelooflijk mooi. Overal waar je keek, leek het op een postkaartje. We zagen bottle nose dolphins en de seals waren er ook weer bij. Die avond reden we door naar Queenstown om daar nieuwjaar te vieren. Ons laatste diner van 2011 was zeer memorabel: canned tuna, microwave rice, mushrooms en capsicums met als dessert mierzoete marshmellows en chocolade. Heerlijk toch, kamperen en vooral erg gezond. 's Avonds gingen we naar het vuurwerk kijken in de stad. Het voelt best wel raar om op het strand te zitten terwijl je aftelt naar middernacht. Het vuurwerk was erg kort, maar mooi! Het nieuwe jaar begon in NZ trouwens twaalf uur eerder dan in België, een extra lang 2012 voor mij dus!
De dag erna hadden we nood aan een rustdag en hebben we dus niet zo veel gedaan. We zijn een Ferg Burger gaan eten (gigantisch en superduper yummie) en reden met een volle maag door naar Lake Hawea. Daar kampeerden we in Kidds Bush vlak aan het water omringd door mooie bergen en koeien. Die waren daar ook met hopen.
Op 2 januari reden we via Haast Pass naar Fox Glacier. Ik had jammer genoeg last van migraine met als gevolg dat we daar aangekomen incheckten in een hostel en ik de rest van de avond halfdood in m'n bed lag. Gelukkig was ik de volgende dag soort van in orde en zijn we naar Fox Glacier en Franz Jozef Glacier gaan kijken. Het regende en was best wel koud, maar die gletsjers waren ongelooflijk! Een bevroren rivier tussen de bergen, indrukwekkend! Hierna gingen we naar Hokitika om naar de glowworms te kijken.
The next day gingen we naar Hokitika Gorge. Deze gorge had nog blauwer blauw water dan Lake Tekapo! Daarna hebben we ook wat rondgewandeld rond Lake Kaniere. Voor de lunch aten we die dag de lekkerste fish and chips die ik ook gegeten had! Vis vers uit de zee hopla op mijn bord nom nom nom. En als dessert een gigantisch cookies and cream ijsje! Met een gelukkige volle maag vervolgden we onze rit naar de Pancake Rocks. Die rotsen lijken zogezegd op opgestapelde pannenkoeken. Tot onze lichte teleurstelling leken de rotsen helemaal niet op pannenkoeken, maar desondanks waren ze toch de moeite waard om te gaan bekijken. Vervolgens reden we door naar Tauranga Bay om een fur seal kolonie te bezoeken. Nadat we hen met een bezoekje had verblijd, reden we door naar Buller Gorge.
Buller Gorge heeft de gewoonte om om de veertig jaar eens goed door elkaar te schudden. De vorige aardbeving eind jaren '70 zorgde ervoor dat sommige bergen plots vier meter hoger lagen. Je kan je inbeelden dat wij niet echt met een gerust hart gingen slapen, aangezien het ongeveer veertig jaar geleden was sinds de vorige aardbeving. Gelukkig bleef de aarde rustig.
In de Buller Gorge heb je de langste swing bridge in the Southern Hemisphere die ik met een klein hartje getrotseerd heb. Achteraf gezien was deze brug helemaal niet zo eng en in plaats van er half over te spurten, kon ik deze keer eens poseren voor een foto op de brug zelf! Hierna reden we door naar Takaka in het Abel Tasman National Park. Hier maakten we een wandeling naar een grot die vijftig meter diep is. Mooi hoor, die grot, erg diep als je er van bovenaf inkeek. We vervolgden onze rit naar de Pupu Springs (de naamplaatsen in NZ zijn heerlijk amusant). Deze waterbronnen zijn de helderste in de wereld. Het water stroomt er met een snelheid van 400 000 volle badkuipen per seconde eruit! Een en al gebroebel daar.
De volgende dag waren de Malborough Sounds aan de beurt. We reden langs the Queen Charlotte Track en aten heerlijke gebakjes in de Dutch Bakkerij in Picton. Vervolgens reden we door richting Kaikoura. Zeehonden liggen hier echt all over the place. Puppies en volwassen fur seals lagen op elke rots langs het water. Die avond kampeerden we in een overvolle camp site (bestemd voor zes tenten en er waren minsten vierentwintig tenten en vans). Je kon iemand vijf tenten verderop horen snurken. Kamperen is heerlijk.
Onze voorlaatste dag in Nieuw Zeeland heb ik doorgebracht in de zee. I went swimming with the fur seals. Ze geven je dan een wetsuit (zodat je kan inblenden met de seals) en droppen je bij een rots midden in de zee waar hopen wilde seals wat liggen te liggen. Af en toe springt er eentje hupla in het water en komt ie goeiendag zeggen. Wel grappig om te zien hoe log een seal op het land is en hoe sierlijk hij beweegt in de zee. Net ballerina's! De seals zwommen soms op maar twee meter afstand van mij en tuimelden gezellig rond in het water. Zwemmen met zeehonden was een beetje bevreemdend, maar echt wel awesome! Na deze ervaring reden we terug naar Christchurch. Gelukkig bleef de aarde deze keer wel rustig en konden we met een gerust hart terug naar Melbourne vertrekken.
Nieuw Zeeland was echt ongelooflijk mooi. Lucky kiwis ;)
Liefs,
Catherine
